Tłumaczenie na polski język migowy – Eunika Lech.
W przypadku każdego tłumaczenia, może istnieć więcej niż jedna opcja wyboru określonej frazy, zdania, słowa. Zgodnie z zasadami AA, które sugerują zachowanie osobistej anonimowości w mediach publicznych – tłumacz nie jest członkiem AA.
12 Kroków AA – Treść
Krok Pierwszy
Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu – że nasze życie stało się niekierowalne.
Krok Drugi
Uwierzyliśmy, że Siła większa od nas samych może przywrócić nam zdrowy rozsądek.
Krok Trzeci
Podjęliśmy decyzję, aby powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, tak jak Go rozumieliśmy.
Krok Czwarty
Zrobiliśmy wnikliwą i odważną osobistą inwenturę moralną.
Krok Piaty
Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów.
Krok Szósty
Staliśmy się całkowicie gotowi, żeby Bóg usunął wszystkie te wady charakteru.
Krok Siódmy
Zwróciliśmy się do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki.
Krok Ósmy
Zrobiliśmy listę wszystkich osób, które skrzywdziliśmy, i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.
Krok Dziewiąty
Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.
Krok Dziesiąty
Prowadziliśmy nadal osobistą inwenturę, z miejsca przyznając się do popełnianych błędów.
Krok Jedenasty
Staraliśmy się przez modlitwę i medytację poprawiać nasz świadomy kontakt z Bogiem, tak jak Go rozumieliśmy, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia.
Krok Dwunasty
Przebudzeni duchowo w rezultacie tych kroków staraliśmy się nieść to posłanie innym alkoholikom i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.
Program 12 Kroków
12 Kroków AA to zbiór podpowiedzi jak rozwiązać problem choroby alkoholowej. My Anonimowi Alkoholicy nazywamy go naszym Programem zdrowienia. Rozwiązanie to, stosują alkoholicy, po to, by po pierwsze nie pić alkoholu, a po drugie by w końcu żyć szczęśliwie. Program 12 Kroków AA stosowany codziennie, pomaga odsuwać działanie choroby na tyle, by nie przeszkadzała ona w normalnym życiu. 12 Kroków to inaczej 12 podpowiedzi. Wszystkie te podpowiedzi wraz z ich objaśnieniem, zostały spisane w książce „Anonimowi Alkoholicy”, która od tego 1939 r stała się podstawową, szczegółową instrukcją dla każdego alkoholika, zdrowiejącego w oparciu o Program 12 Kroków AA. Choć alkoholik może sam próbować zrozumieć ten Program i go stosować, to jednak jest to bardzo trudne ze względu na to, że jedną z cech choroby alkoholowej jest samooszukiwanie. W takim wypadku, każda trudniejsza podpowiedź przyjmowana jest niechętnie i tak samo niechętnie praktykowana. Wobec tego Wspólnota AA zachęca członka AA by poprosił o pomoc w poznaniu tego Programu, innego członka AA, takiego, który już potrafi go zastosować w swoim życiu. We Wspólnocie, tego który prosi o pomoc nazywamy podopiecznym, a tego który pomaga – sponsorem. Sponsor pomaga za darmo. Korzystając z pomocy sponsora bardzo łatwo nauczyć się jak codziennie stawiać wszystkie 12 Kroków. Uczymy się stawiać te Kroki studiując naszą książkę przy pomocy sponsora i wykonujemy to, co nam podpowiada. Na początku Program zabiera nas w naszą przeszłość. Pomaga się jej przyjrzeć i zaakceptować ją. Następnie pomaga zobaczyć jakie błędy popełnialiśmy w swoim życiu, które prowadziły nas do picia alkoholu. Gdy już to zobaczymy, dowiadujemy się kto może nam pomóc przestać je popełniać, ponieważ sami nie mamy na to siły. Program AA mówi, że brak siły duchowej jest naszym główny problemem. Rozwiązaniem jest znalezienie Siły większej od nas samych, która będzie naszym wsparciem do końca życia. W tym, jak Ją znaleźć, pomagają nam właśnie te Kroki. Gdy już rozpoznamy co nam przeszkadza żyć, Program AA zabiera nas w drogę do przyszłości. Uczy jak codziennie zadbać o siebie korzystając z pomocy Siły większej od nas samych. Siłę większą niektórzy AA nazywają Bogiem, jednak każdy alkoholik sam określa co przez to rozumie. Tak więc Program 12 Kroków prowadzi nas do jakiejś Siły poza nami, której nie znamy wprost, ale wierzymy, że jest. Program AA nie jest Programem religijnym. Jest Programem duchowym. Każdy AA może chodzić do Kościoła lub nie. To jego czy jej sprawa osobista. Gdy już nauczymy się stawiać te Kroki, pod wpływem Siły większej zachodzi w nas zmiana. Czujemy się spokojnymi, szczęśliwymi ludźmi. Naszym podstawowym pragnieniem jest żyć w oparciu o ten Program i pomagać innym alkoholikom. Każdy AA, który znalazł swoją Siłę większą i zaczął korzystać z Jej pomocy z radością przeżywa swoje życie pomimo różnych problemów, które spotyka każdy człowiek na codzień. Aby łatwiej było stosować 12 Kroków, alkoholicy często się ze sobą spotykają, wymieniają doświadczeniami i wspierają wzajemnie. Trzeźwienie w oparciu o ten Program pozwala nie pić alkoholu, nie tęsknić za nim i cieszyć się każdym kolejnym dniem życia.
Co to jest alkoholizm, choroba alkoholowa
Alkoholizm – jest to choroba postępująca, przewlekła, która nieleczona prowadzi do śmierci. O chorobie alkoholowej mówimy w kontekście psychicznego i fizycznego uzależnienia od alkoholu etylowego. Postęp choroby może trwać latami. Możemy rozróżnić kilak faz rozwoju tej choroby, które cechują się określonym zachowaniem osoby uzależnionej.
Alkoholik pije, żeby przełamać wewnętrzny lęk, uwolnić się od napięcia psychicznego i fizycznego, uciszyć poczucie winy i wstydu, poczuć radość i rozluźnienie, przełamać strach w kontaktach z ludźmi, zapomnieć o trudnych sytuacjach, podnieść swoje niskie poczucie wartości.
W początkowej fazie choroby picie alkoholu powoduje u większości radość i zadowolenie. Z czasem alkoholik coraz częściej szuka okazji do wypicia. Następnie pojawiają się wyrzuty sumienia i poczucie wstydu. Alkoholik zauważa, że wypicie wówczas porcji alkoholu przynosi ulgę. Zaczyna pić od rana. Zaniedbuje obowiązki zawodowe. Nieobecności w pracy usprawiedliwia różnymi kłamstwami. Coraz częściej szuka okazji do picia. Pojawiają się problemy rodzinne, wzrasta agresja, mogą pojawić się konflikty z prawem, jazda po pijanemu, przemoc. Choroba powoduje, że alkoholik staje się coraz bardziej obojętny na otaczającą go rzeczywistość. Traci zainteresowanie tematami, które nie są związane z alkoholem. Nie dba o swój wygląd i zdrowie. Zaczyna wpadać w pijackie ciągi przerywane okresami abstynencji. To prowadzi do rozdrażnienia, nerwowości, użalania się nad sobą. Nierzadko pojawiają się stany depresyjne, myśli samobójcze. Wzmaga się poczucie pustki i beznadziei. Często na tym etapie dochodzi do degradacji zawodowej i społecznej. Sięganie po alkohol niekonsumpcyjny, bezdomność, żebranie.
Cechą charakterystyczną dla choroby alkoholowej jest CAŁKOWITY BRAK KONTROLI NAD WYPIJANYM ALKOHOLEM. Osoba chora, jeśli tylko wprowadzi niewielką ilość alkoholu do swojego organizmu nie potrafi zapanować nad przymusem wypicia i sięga po następną dawkę. Z alkoholika nie da się zrobić osoby zdrowej, czyli takiej, która potrafi pić alkohol w sposób kontrolowany. Alkoholikiem pozostaje się do końca życia.
Jest jednak rozwiązanie dla osób chorych na alkoholizm.
Możesz dowiedzieć się o tym więcej sięgając po książkę Anonimowi Alkoholicy. Opowiada ona o tym jak tysiące mężczyzn i kobiet wyzdrowiało z alkoholizmu.
Stosując się do wskazówek zawartych w tej książce, dowiesz się jak wieść dobre, pełne spokoju i radości życie pomimo choroby alkoholowej.
Krótka historia AA
Początki AA sięgają 1935 r., gdy w Akron w stanie Ohio w USA spotkało się dwóch mężczyzn: Bill Wilson makler giełdowy z Nowego Jorku znany jak Bill W. i dr Robert Holbrook Smith lekarz z Akron znany jako dr Bob. Obaj byli wcześniej przez lekarzy uznani za alkoholików w beznadziejnym stanie, przy czym Bill W. był już od kilku miesięcy trzeźwy i miał swoje doświadczenia z tym związane. Dr Bob natomiast nie był w stanie o własnych siłach przerwać picia. Obydwaj próbowali wcześniej różnych kuracji, przebywali kilkukrotnie w szpitalach, niestety bez trwałych efektów. Już przy tym pierwszym spotkaniu zauważyli, że rozmawiając ze sobą bardzo pomagają sobie nawzajem i że dzięki temu zachowują abstynencję. Wkrótce odkryli także, że stosowanie kilku prostych zasad, a także pomaganie innym alkoholikom pozwala im samym zachowywać trwałą trzeźwość. Pierwsza grupa trzeźwiejących alkoholików powstała w Akron, druga w Nowym Jorku, a trzecia w Cleveland. Gdy po czterech latach grono niepijących dzięki doświadczeniu Billa i Boba powiększyło się do ok. 100 osób (w większości mężczyzn, chociaż było już kilka kobiet), postanowili spisać swe doświadczenia by w ten sposób udostępnić je większej liczbie cierpiących alkoholików.
Stało się to w 1939 r., kiedy to została wydana książka pt. „Anonimowi Alkoholicy”. W książce tej opisano alkoholizm z punktu widzenia cierpiącego alkoholika i po raz pierwszy sformułowano zasady duchowe AA w formie 12 Kroków oraz wyjaśniono w jaki sposób te zasady pomagają alkoholikom w powrocie do zdrowia.
W 1941 r. w krajowej prasie ukazał się artykuł, który spowodował zainteresowanie Wspólnotą AA oraz tłumny napływ poszukujących pomocy alkoholików. Zyskując rozgłos, dzięki swoim zasadom i skuteczności zdrowienia z alkoholizmu, AA szybko się rozrastało. Zyskiwano również poparcie i przychylność lekarzy oraz działaczy społecznych. Idee AA zaczęły przenikać też do innych krajów. W tym czasie również wypracowano i przyjęto 12 Tradycji i 12 Koncepcji, jako zasady funkcjonowania całej Wspólnoty AA. W 1955 r. liczba Anonimowych Alkoholików szacowana była na ok. 150 000, a w 1976 r. przekroczyła 1 000 000 osób w 90 krajach. W Nowym Jorku w USA powstało Biuro Służb Ogólnych, które zaczęło obsługiwać światową Wspólnotę oraz wydaje literaturę AA.
Do Polski idea AA trafiła w latach siedemdziesiątych XX wieku i w 1974 r. w Poznaniu powstała pierwsza grupa AA w Polsce o nazwie „Eleusis”. Przez kolejne lata, przy dużym wsparciu profesjonalistów zajmujących się problematyką i leczeniem alkoholizmu, powstawały grupy AA również w innych miastach.
Aktualnie liczbę Anonimowych Alkoholików w naszym kraju szacuje się na ok. 25 tys., którzy spotykają się w ponad 2700 grup. W 1995 roku powołano Fundację Biuro Służby Krajowej do obsługi prawnej AA w Polsce. W sierpniu 2019 r. w katowickim „Spodku” obchodzono 45-lecie AA w Polsce.
Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych zalicza książkę „Anonimowi Alkoholicy” do „88 książek, które ukształtowały Amerykę”. Amerykańskie Towarzystwo Zdrowia Psychicznego przyznało AA prestiżową nagrodę Laskera „w uznaniu unikalnego i wybitnie skutecznego podejścia do alkoholizmu”. Anonimowi Alkoholicy od samego początku, jako jedni z pierwszych głośno przekonywali, że alkoholizm jest chorobą, a nie jak wcześniej uważano, skazą moralną. Amerykańskie Towarzystwo Medyczne uznało alkoholizm za chorobę w 1956 r.
W Polsce alkoholizm został sklasyfikowany jako choroba w 1980 r.
Obecnie liczbę Anonimowych Alkoholików na świecie szacuje się na ok. 2 100 000 w ponad 180 krajach.
Mityngi
Anonimowi Alkoholicy, to wspólnota ludzi wielu narodowości, kultur i warstw społecznych. Wiele nas rożni ale łączy jedno – choroba alkoholowa. W celu rozwiązania naszego problemu, uzależnienia od alkoholu, my Anonimowi Alkoholicy łączymy się w grupy. Podstawowym i najważniejszym fundamentem naszej Wspólnoty jest właśnie grupa AA.
Na grupie AA zaczyna się wszystko, to tutaj podejmujemy pierwszą służbę – taką jak parzenie kawy czy witanie nowoprzybyłych. Na grupie AA poznajemy literaturę, program 12 Kroków, nasze tradycje. W Polsce istnieje ok. 2700 grup. Nasze trzeźwienie zależy od ich istnienia, bez nich większość z nas nie mogłaby zdrowieć.
Członkowie grup AA uczestniczą w spotkaniach nazywanych mityngami. Na mityngach dzielimy się własnymi doświadczeniami związanymi z chorobą alkoholową. Mówimy o tym jak było kiedy piliśmy, co zrobiliśmy żeby nie pić i jak jest obecnie. Opowiadamy o tym co nam pomaga w trzeźwieniu.
Wszyscy obecni na mitingu zobowiązani są do zachowania anonimowości osób i zasłyszanych spraw oraz zdarzeń – jest to fundamentalna zasada AA.
Każda grupa AA może prowadzić kilka rodzajów mitingów
1. Miting zamknięty – wyłącznie dla alkoholików.
2. Miting otwarty – dostępny dla każdego zainteresowanego programem zdrowienia z alkoholizmu oraz osób spoza Wspólnoty.
3. Miting spikerski – na którym jeden lub więcej wybranych spikerów dzieli się swoim doświadczeniem.
4. Mityngi specjalne, np. dla nowicjuszy, dla kobiet itd.
Dobrze aby każdy anonimowy alkoholik oprócz uczęszczania na wiele różnych mityngów, związał się szczególnie silnie z jedną grupą. Taką grupę nazywamy macierzystą. Jest to grupa, za którą alkoholik czuje się odpowiedzialny i gdzie stara się podtrzymywać przyjaźnie. Grupa macierzysta jest najsilniejszą więzią członka AA ze Wspólnotą.
Ilustracje na filmie pochodzą ulotki „12 Tradycji Ilustrowane” wyd. BSK AA w Polsce. Copyright AAWS
Anonimowość
Już na samym początku istnienia AA założyciele naszej Wspólnoty oraz jej pierwsi członkowie wiedzieli, że większość alkoholików wstydzi się swojego picia i obawia publicznego ujawnienia choroby. Alkoholizm zawsze budził niechęć i niezrozumienie w społeczeństwie. Wielu alkoholików nie przyszłoby na swój pierwszy mityng gdyby nie bezpieczeństwo i zapewnienie, że informacje osobiste o nas nie wypłyną szerzej. Jak to wygląda w praktyce?
We Wspólnocie AA obowiązuje nas zasada że, tego kogo widzieliśmy na spotkaniach, oraz o czym na nich usłyszeliśmy nie opowiadamy na zewnątrz. To bardzo ważne, dla nas wszystkich, szczególnie dla nowicjuszy. Na mityngach czujemy się wtedy bezpiecznie.
Dołączając do Wspólnoty oczywiście poznajemy swoje imiona, wymieniamy się numerami telefonów, zawiązujemy bardzo głębokie i trwałe przyjaźnie. Z czasem poznajemy bliskich i rodziny naszych przyjaciół. Ufamy sobie.
Oprócz anonimowości na płaszczyźnie osobistej obowiązuje nas również anonimowość wobec prasy, radia, telewizji i internetu. Mówi o tym nasza Tradycja jedenasta. Jeśli występujemy w mediach, nie pokazujemy twarzy i nie przedstawiamy się z nazwiska. Łamanie anonimowości jest niebezpieczne zarówno dla samego alkoholika, który to robi, jak i dla całej Wspólnoty AA. Anonimowość na tym szczeblu chroni nas przed pychą i przerostem ambicji.
Kilka pytań i odpowiedzi na temat anonimowości:
– Co gdy spotkam na mityngu kogoś znajomego?
– Taka osoba jest na mityngu prawdopodobnie z tego samego powodu co Ty, dlatego uszanuje Twoją anonimowość, a Ty ze swojej strony zachowuj się podobnie.
– Czy powinienem wspomnieć o moich związkach z AA osobom, które wydaje się, że mają problem z alkoholem? Albo czy mogę przyznać się znajomym, że jestem w AA?
– To oczywiście Twój osobisty wybór. Dzielenie się doświadczeniem jest zgodne z naszym programem.
– Wiem, że nie mogę ujawniać nazwisk uczestników mityngu a co z innymi informacjami?
– Nawet jeśli informacje, które usłyszałeś wydają się Tobie nieszkodliwe i mało znaczące nie ujawniaj ich poza AA.
Ilustracje na filmie pochodzą ulotki „12 Tradycji Ilustrowane” wyd. BSK AA w Polsce. Copyright AAWS